از ميان اصحاب ، مقداد بن عمرو برخاست و عرض كرد : به هر جا كه خدايت دستور داده برو و ما يك قدم از تو جدا نمىشويم ، ما آن كلامى را كه بنىاسرائيل در پاسخ دعوت موسى به ميان آورده ، گفتند : فَاذْهَبْ أنْتَ وَ رَبُّكَ فَقاتِلا إنّا ههُنا قاعِدُونَ » « 1 » پس تو و پروردگارت برويد [ با آنان ] بجنگيد كه ما [ تا پايان كار ] در همين جا نشسته‌ايم . در جواب تو نخواهيم گفت ؛ بلكه ما مىگوييم : تو و پروردگارت به كارزار دشمن برويد ، ما نيز همراه شما هستيم و به همراه شما كارزار مىكنيم و به آن خدايى كه تو را به حقّ مبعوث فرموده اگر ما را به دورترين نقاط زمين گرچه حبشه باشد ببرى همراهت مىآييم . رسول خدا صلى الله عليه و آله دعاى خيرش فرمود ، آنگاه رو به ساير ياران كرد و فرمود : اى مردم ! رأى خود را اظهار داريد . مقصودش از مردم طايفهء انصار بود . از ميان مردم انصار ، سعدبن معاذ برخاست و گفت : اى رسول خدا ! گويا مقصودت ما انصار بوده ؟ حضرت فرمود : آرى ، سعد گفت : ما به تو ايمان آورده و تو را تصديق نموده و شهادت داديم بر آن كه آنچه آورده‌اى حقّ است و بر ايمان و شهادت خود عهد و پيمان سپرديم و آن اين بود كه در هر حال تو را اطاعت كنيم . بنابراين يا رسول اللَّه ! هر چه مىخواهى انجام ده و هر تصميم كه مىخواهى بگير كه ما با توييم و از تو جدا نمىشويم و به خدايى كه تو را به حق مبعوث فرموده ، سوگند ، اگر ما را به دريا عرضه بدارى و بفرمايى كه ما خود را به همراه تو در آن بيفكنيم خواهيم افكند و يك تن هم از ما تخلّف نخواهد كرد و هيچ ملاحظهء ما را مكن ؛ زيرا كه كوچك‌ترين كراهتى از جنگيدن با دشمنانمان نداريم و ما خويشتندار

--> ( 1 ) - مائده ( 5 ) : 24 .